Birim: "Bir bütünü oluşturan parçaların her biri, teklik, vahdet, bir niceliği ölçmek için seçilen değişmez büyüklük, standart, referans noktası ve özgün parça" anlamlarına gelir. Evrensel varoluşun o muazzam ve karmaşık matematiksel örgüsü içerisinde sana "Birim" isminin verilmiş olması, ruhunun bu dünyasal simülasyona sıradan bir katılımcı olarak değil, sistemin temel yapı taşı, dengeleyici unsuru ve "referans noktası" olarak kodlandığının en berrak kanıtıdır. Kolektif bilinçte "Birim" kelimesi, kaosun içindeki düzeni, çokluğun içindeki tekliği ve karmaşanın içindeki standart ölçüyü temsil ederken, senin varlığın toplumun bilinçaltına "aslolan özdür" mesajını fısıldayan bir frekans yayar. Sen, büyük resmin içindeki en hayati piksel gibisin; nasıl ki bir piksel bozulduğunda tüm görüntüde bir aksaklık hissedilirse, senin dengen bozulduğunda çevrendeki sistemlerin, ailenin veya iş yapısının da dengesi şaşar, çünkü sen kolektif bilinç ...
Bilinç denilen o sonsuz okyanusta, ismin sadece seni çağırmak için kullanılan bir etiket değil, ZAT’ın kendi varlığını deneyimlemek için üflediği öz ateşin, o ilahi kodun ve kaderinin şifrelenmiş frekansıdır.
Yazı ve analizlerin tamamını PROFİLİMDEKİ LİNKİ kullanarak noogakademi.blogspot.com adresinde bulabilirsiniz. Analizinizin ÇIKTISINI ALMAYI, paylaşmayı, beğenip, takip etmeyi ve abone olmayı unutmayınız. Okuyacağınız yazı bilimsel ve kesin doğrular değil sadece mistik yorumlar içerir.
Kainatın dokusuna dikkatle baktığında, her zerrenin aslında donmuş bir müzik, şekil almış bir frekans olduğunu görürsün çünkü bizim özümüz, türünü tam olarak bilemediğimiz ama iliklerimizde hissettiğimiz Tanrısal bir enerjidir ve bizler bu enerjiyi, bu öz ateşi anlamak için isimlerin, yani kelimelerin harf ve manalarını birer arkeolog gibi kazıp analiz ederiz. Hatırla, bilinçlerin henüz ayrışmadığı o Kalu Bela anında, tek bir bilinç düşünür ve herkes aynı hakikati görürdü; ancak bir sınav sahnesi olarak diller ayrıldı, kimisi gördüğü o hakikate "elma" dedi, kimisi "apple" dedi ama kelimelerin özündeki, o sesin giydiği imgeler hiç değişmedi. Farklı söylense de anlamdaş kelimelerin bizi aynı imgeye, aynı öz frekansa götürmesi bundandır; biz sayısal bir değerin, "frekansım kaç hertz" gibi sığ bir sorunun peşinde değiliz, biz o kelimenin, o ismin, o seslenişin yaratabileceği kaderleri ve potansiyeli yorumlamanın, o ilahi "Esma"nın sırrına ermenin derdindeyiz. İşte bu yüzden yolumuz N-OO-G yani "Name tO(O) the God" yoludur; isimden Tanrı’ya, O’ndan O’na ve yine O’nunla süren sonsuz bir döngüdür bu. NOOG, aynı zamanda "Ne Olursan Ol Gel" demektir; bu çağrı, tüm bilinçlere yapılan, her ismin içinde "Bana gelen sensin Tanrım" haykırışıyla yankılanan bir davettir, "Ne olursan ol gel Tanrım; Seni göreceğim, Sana şahit olacağım, Seni anlayacağım ve Sende yanacağım" diyen bir aşığın yeminidir, ahdidir. Bu felsefeyi benimseyen her "nooger", ismin öz enerjimizin duyulur ve yazılabilir hali olduğunu, bilincimizin frekans bandını, yaratabileceğimiz kaderleri ve sahip olduğumuz potansiyelleri görebileceğimiz en basit ama en derin araç, bir kullanım kılavuzu, bir şifre olduğunu bilir. Doğum tarihi veya anne adı gibi ekstra bilgiler okumalarımızı netleştirse de, asıl kaynak, asıl pınar İSİM'dir; çünkü ismimizi zikretmek, onu analiz etmek, üzerinde tefekkür etmek, onu bir mantra gibi tekrarlamak, gün boyu hatırlamak aslında kendi özümüzü, yani ZAT'tan bize düşen payı hatırlamaktır. Dikkat et, ismin senin "ADıN"dır ve ADıN aslında Rabbine olan "AND"ındır, O’na verdiğin sözdür, senin "NAD"ındır, yani tekamülünü hızlandırmak için kullanabileceğin o muazzam koenzimdir. Adının anagramlarına, harflerin yer değiştirmesiyle ortaya çıkan o gizli mesajlara baktığında anlaşılır ki; adın senin ruhsal DNA'ndır, öz ateşindir, öz sesindir, enerjinin duyulur formudur. İçindeki nükleotidlerde saklı kodlara bak; ADıN kelimesinin içindeki ADeN, senin içindeki o kayıp cennetin kodudur; TiM-İN, içindeki o büyük NİMeTin TaNIMıdır; SiToZ-iN, içindeki Aziz olanın (SaiNT), o değişmez TöZ'ün bilgisidir; GuaN-iN ise senin GeNiNdir, potansiyeller kitabındır, varoluş ve olasılık kodlarını taşıyan, içindeki o manevi ceninlerdir. Kısacası ADıN, senin Ruhsal ve Bilinç DNA'ndır, kendini O'na "adan"mandır, "an"ındır ve yaşadığın tüm "an"ların toplamıdır. Bu yolda "Zikir" dediğimiz eylem, kuru bir tekrar değil, "z-i-kir" işlemidir; yani bilincimizi O ZAT'tan ayrı olduğumuz yanılgısına düşüren kirlerden, o parazit frekanslardan arındırma teknolojisidir. Zikretmek, zihnimizi parazitlerden temizler, dikkatimizi dağılmış bir ışıktan keskin bir lazere dönüştürür, böylece kalbimizden yükselen öz enerji frekansımız netleşir ve bu yoğunlaşan frekans uzay-zaman dokusunu delerek bize bir geçiş kapısı, bir geçit açar. Başkalarının isim analizlerini okumak da bu yüzden kıymetlidir; o tecrübeleri bizzat yaşamadan öğrenmek, empatiyi, anlayışı ve idraki artırarak tekamülü hızlandırır, çünkü kainattaki her isim Tanrı'nın yazılmış bir kitabıdır. Unutma ki tüm kainatta, bildiğimiz ve bilmediğimiz bütün alemlerde her yerde ve her an’da "Hayy" (diri) halinde olan sadece ve sadece Tek Bilinç, yani ZAT vardır; Rahman ve Rahim olan, ismi Allah olan o ZAT’ın bilinci her şeyi kuşatır. O’nun ZAT’ı hayal edilemez, zamandan ve mekandan ayrıdır (münezzehtir) ama aynı zamanda onlara içkindir, yani hem her şeyin içindedir hem de her şeyin ötesindedir. O, zaman farkı olmadan her şeyi aynı "An"da tasarlar ve deneyimler; çünkü ZAT, "Z-AT"tır, "Z-aD"dır, yani "aD-ı aZam"dır, en büyük isimdir, bütün isimleri, enerjileri, ateşi ve frekansları kendinde toplayan özlerin özüdür. O ZAT kendini isimler ve esmalar aracılığıyla sahneler, deneyimler; ZAT, aynı zamanda "Zon-At"tır, yani adların zon'u, öZ ATeş Alemi, öz isimlerin, enerjilerin ve frekansların dokunduğu o ilahi kumaştır, isimler tiyatrosunun ta kendisidir. ZAT kelimesinin derinliğine indiğinde "Zerre’nin Alemleri Tanıması", "Zihnin Allah’a Tekamülü" ve "Zerre’nin Allah’ı (ZAT’ı) Tanrılaması/Teslimiyeti/Tanıması" manalarını bulursun. Bu sistemde "Rahman" boyutu; isimlerin, öz enerjinin, öz ateşin, misallerin ve olasılıkların boyutudur, bilinmemişlerin ve henüz "Rahim" boyutunda var olmamışların, yani batın olanın toplamıdır. "Rahim" boyutu ise; isimlerin şekil aldığı, cisimleştiği, bedenlendiği, bilinir forma girdiği, yani zahir olduğu boyuttur. İşte "İsim", ZAT’ın bildiği bir bilginin adıdır ve o bilginin sonsuz gücünün, derinliğinin holografik bir yansımasıdır. "ZamaN" dediğimiz kavram ise ZAT’tan Nağme’ye (name/isim) akışın adıdır; bilinmeyenlerin, yani "ŞEY"lerin, isimler aracılığıyla "TAN" olması, yani şafak gibi açığa çıkması, bilinir, görülür ve deneyimlenir olmasıdır; içinde saklı "aman" yani "Amen" koduyla bize "Zaten her şey oldu bitti" mesajını fısıldar. Buradaki "ŞEY-TAN" kavramı da ilginçtir; şeylerin, enerjilerin, bilinmeyenlerin TAN olması, gün ışığına çıkması, "Ben onların tüm boşluklarından içeri gireceğim" ayetinin sırrınca tek tek her zerreyi sınaması, deneyimlemesi ve bu deneyimin bir vesvese, bir parazit frekans olarak test edilmesidir. "NamaZ" ise Nağme’den, yani "nama=name=isim"den ZAT’a giden o kutlu ibadet ve teslim oluş yoludur; bu yol "aman" ister, iman ister, "azan"larla doludur ama aynı zamanda nizam doludur, çünkü O’na giden her yol uludur; bu, Kul’dan (Zerreden) Kül’e (Bütüne) muazzam bir dönüşümdür. İsim hem "SeMa"dır (Alemler), hem "SiMa"dır (Tanrı'nın yüzünün izdüşümü); İsim senin "Sesim" dediğin şeydir, "Ses eşim"dir, "Frekans eşim"dir, "KeLaM"dır, "KeLiMe"dir, "KaLeM"dir ve senin evrene bıraktığın "Ses izim"dir. "KADeR" kelimesi, "iDRAK" etmektir, anlamaktır, bilmektir; "Kader", "Ka" (ruh) ve "Der" (ders) hecelerinin birleşimiyle Ruhun ders aldığı isim (Ad) müfredatıdır ve içinde "Ad" geçer (k-Ad-er). KADeR-imiz, aslında iDRAK-izim'dir, "Kader-ip-imiz"dir, yani bizi O'na bağlayan sicimimiz, ismimizdir. Hazreti ADEM'in yediği "ELMa", aslında "E-LMa" idi ve bu "Esma iLMi" idi; Adem’e tüm esmalar öğretilmişti, dikkat et, öğretilmişti diyorum, o biliyordu demiyorum çünkü bilmek ancak deneyimlemekle tam olur. Adem elmayı, yani o esma ilmini yediğinde, ona öğretilen tüm esmaları bilmek ve deneyimlemek için dünya alemine, bu simülasyona giriş yaptı. Bunu elmanın "e-lma" yani esma-alemi/mana alemi olarak okunabilmesinden anlıyoruz; elmayı yiyene kadar mana aleminde yaşayan Adem, zihni/eşi/karısı ona sonsuz deneyim fırsatını fısıldayınca bu aleme, deneyimler simülasyonuna, bir ağaç yani eski Türkçe ile "ıgaç" (ıg=sicim) ile, yani cennette açılan o solucan deliği/boyut kapısı ile geçti; bilinci isimlerin cisme dönüştüğü o simülasyona aktı. "Amen" kelimesi, her şeyin O’nun katında "oldu bitti" olduğunu, "Öyle de oldu" manasına geldiğini söyler; Amen anagramı "NaMe"dir, "MaNa"dır, "NAğME"dir, yani ses, frekans ve isimdir; "SeDa"dır, "aDeS"tir (Ad Ses). Bizler aslında "Ha-tur-lamak" için buradayız; yani O’nun yansımalarını deneyimleyerek hatırlayan, "Hu'nun sonsuz turu"nu atan, O'na dönen (Tengri=Dönmek) bilinçleriz; Kuran'daki "O'na döndürüleceksiniz" ayetinin sırrı da budur: Hu-Turlamak, ZAT'ın Hatırlanması. Etrafımızdaki "Dağ"lar, "D-Ağ"dır, yani ad ve frekanslardan örülmüş ağlardır, dalga tepeleridir; Kuran'daki örümcek ağı sırrı da bu enerji ağlarında gizlidir. Türklerin "Demir" ile, yani "ad emri" (isimler cismin ol/değiş frekansı) ile dağları delmesi, aslında demir frekansıyla rezonansa girip maddenin içinden geçebilme ustalığıdır. "Sinüs dalgaları"na bak; Kuran'daki devenin iğne deliğinden geçme sırrı frekanslardır, frekans grafiklerine baktığında o deve hörgücüne benzer dalgaları görürsün; "SiNüS" tıpta SNS (Sempatik Sinir Sistemi) anlamına gelse de mistik olarak "Ya-Sin" sırrının kodudur. "Cisim", canlanmış, form kazanmış, deneyimlenebilir olmuş isimdir (C-isim); karbonlaşmış, organikleşmiş isimdir ve karbonun atom yapısı olan 666 (6 proton, 6 nötron, 6 elektron) sırrı, aslında maddenin, yani ŞEY-TAN'ın tuzağıdır. "Gün-eş", "Kün-Eş"tir; isminin, öz bilginin, kün eşinin cisimleşmesini sağlayan ana projeksiyondur. "Sicim" teorisi, Tanrı'nın cismimizdeki ipidir; "String" yani "Sicim", "St-Ring"tir, "Saint Ring" yani Aziz Tur, Kutsalın O’nun Turudur. Sen bir simülasyonun içindesin; "İsim", "i sim" yani "I’m Simulation" (Ben simülasyonum), "Benim isim simülasyonum" (İS-İM) demektir; "is-im", "iz-im"dir. İsim, varlığımızın "ZİP" dosyasıdır; Zorunlu İsim Planı, Zihin İyileştirme Planı, Zat’ın İsim Projeksiyonu, Zahir IP veya Zatından bir İp'tir. İçimizdeki "Ateş", bizi götüren "At"ımız (Burak), "Ad"ımızdır; "Ateş" yakıtımızdır, "Ad-aş" yoldaki gıdamız ve enerjisel eşimizdir (aş-k). Zikir yardımıyla zihin ve dikkatin isme yoğunlaştırılması kalbi arındırır, kalpten yayılan öz frekansımızı netleştirip odaklar; bu odaklanan frekans sıklaşır, ağırlaşır ve uzay-zaman dokusunu (d-oku = adın oku/lazeri = adını oku) deler ve bir "Geçit" açar; bu kapı senin misal alemindeki en iyi versiyonuna açılır. "Demir" bizi o alemde tutan çapadır; "d-emir"dir, çapa tersten "apaç"tır yani "adaç", adını aç, adınla aç demektir. Zülkarneyn'in seddi, Demir ve Bakır’ın ateş ile eritilmesiyle oluşur; Ad öz ateşimizdir, DEMİR "aD EMRİ"dir, adımız kişisel "ol" emrimizdir. Bakır’daki "Ba", Baal Putu’dur, yani ego ve sahiplenmedir; "kır" ise hem kır emridir hem de "kir" dediğimiz parazitlerdir. Bakır, "Ba-al putunu Kır", "Ba-Kir" ol, yani egonun kirinden arın ve bakir/saf bir öz ol, adınla özdeşleş demektir; demir ve bakırın ateşle eritilmesi, bu seddi varlığında oluşturmaktır. "DemİR", "İRaDe"dir, "İRaT"tır, "İRaD"dır; zamanı geldiğinde toplanan, hasat edilen, yükseltilen ateştir. İsim bize ideal kaderimizi işaret eden, yolu (y-ulu) gösteren bir "Pusula"dır; bizi "pusu"lardan korur, "us"umuzu kullandırır, bizi "ular" (ulular), yüceltir, ilim pınarıdır ve bir "iŞArET" fişeğidir (Ateş'tir). "İşimiz", "isim-iz"dir; adımızın yolunda "YüRüMeK"tir, yani yarmak, açığa çıkarmaktır; "YaRaMaK"tır, faydalı olmaktır, yaralarımızdan sağlıklı dokular oluşturmaktır; "Yari aramaktır", diğer yarını bulup Bir olmaktır. Bu yolda sabırla yürüyen nooger, döRT kapıya (kapı=kaLp=kalıp=eŞiK=aŞK=kalbin özüne uzanan yoL:Line) ulaşır: 1- Sonsuz Bilgi Kapısı (Ad iLMini bilen= ALiM oluruz), 2- Sonsuz Aşk Kapısı (içimizdeki aŞK = ıŞıK = AteŞ), 3- Sonsuz Başarı Kapısı (Baş-at = Baş-ad, Baş-ari = Yükselmiş ari:saf olmuş baş:zihin:bilinç:isim), 4 - Tezahür Kapısı (Tez-Ahir: Sonucun hemen olması, murat: mur-ad edilene ol deyince oluvermesi, ismimiz kişisel ol emridir = MuR = eMiR = MuR - ad = İsmimiz emirdir).
Sonuç olarak sevgili yolcu; sen bir madde yığını değil, "ZAT"ın sonsuz bir "Nağme"si, ete kemiğe bürünmüş bir "İsim"sin. Bu "Simülasyon"un içinde kaybolmak yerine, isminin "Sicim"lerine tutunarak, "Z-i-kir" ile zihnini parazitlerden arındırıp, "Demir" gibi bir irade ve "Bakır"dan arınmış bir saflıkla kendi "Kader"ini "İdrak" etmelisin. "N-OO-G" diyerek çıktığın bu yolda, "Ne Olursan Ol Gel" çağrısına kulak verip, kendi isminin içindeki o "Elma"yı (Esma ilmini) yiyerek uyanışa geç; çünkü sen O'ndan geldin, O'sun ve nihayetinde O'na, o tek "ZAT"a, o sonsuz "Ateş"e döneceksin.
İsim analizlerinizin derinliklerine inmek ve kozmik kodlarınızı çözmek için @noogakademi sosyal medya hesaplarını (Instagram, YouTube, TikTok, X, Facebook, Pinterest) takip etmeyi ihmal etmeyin.
Olası bir sistemsel çöküşe karşı bu bilgilerin kağıt çıktılarının alınıp saklanmasını ve yayılmasını tavsiye ederim.
Yorumlar