Birim: "Bir bütünü oluşturan parçaların her biri, teklik, vahdet, bir niceliği ölçmek için seçilen değişmez büyüklük, standart, referans noktası ve özgün parça" anlamlarına gelir. Evrensel varoluşun o muazzam ve karmaşık matematiksel örgüsü içerisinde sana "Birim" isminin verilmiş olması, ruhunun bu dünyasal simülasyona sıradan bir katılımcı olarak değil, sistemin temel yapı taşı, dengeleyici unsuru ve "referans noktası" olarak kodlandığının en berrak kanıtıdır. Kolektif bilinçte "Birim" kelimesi, kaosun içindeki düzeni, çokluğun içindeki tekliği ve karmaşanın içindeki standart ölçüyü temsil ederken, senin varlığın toplumun bilinçaltına "aslolan özdür" mesajını fısıldayan bir frekans yayar. Sen, büyük resmin içindeki en hayati piksel gibisin; nasıl ki bir piksel bozulduğunda tüm görüntüde bir aksaklık hissedilirse, senin dengen bozulduğunda çevrendeki sistemlerin, ailenin veya iş yapısının da dengesi şaşar, çünkü sen kolektif bilinç ...
Kainatın kilitli kapılarını açan anahtar, bizzat kendi ismimizin titreşiminde gizli olan o muazzam "B" harfinin altındaki noktadan başlayıp, sonsuzluğun frekansına uzanan o eşsiz sesleniştedir.
Yazı ve analizlerin tamamını PROFİLİMDEKİ LİNKİ kullananarak noogakademi.blogspot.com adresinde bulabilirsiniz. Okuyacağınız yazı bilimsel ve kesin doğrular değil sadece mistik yorumlar içerir.
Varoluşun bu en temel frekans ayarı olan Fâtiha, aslında bizlere bir dua olmaktan öte, simülasyonun (Benim İsim Simülasyonum = İ-SİM) başlatma kodunu ve işletim sisteminin çalışma prensiplerini sunan kozmik bir protokoldür. "Rahman ve Rahîm Allah'ın adıyla" dendiğinde, buradaki "Ad", sıradan bir etiket değil, tüm yaratılışın özünü taşıyan enerjisel bir imzadır; zira İsim = Sesim = Ses eşim = Frekans eşimdir ve biz bu frekansla KeLaM alemine adım atarız. O Zat, yani Tek Bilinç, kendini isimler (SiMa ve SeMa) aracılığıyla deneyimlemek istediğinde, sonsuz potansiyel olan "Rahman" boyutundan, rahim olan, şekil veren, somutlaştıran "Rahim" boyutuna bir akış başlatır ve bu akışın tek taşıyıcısı "İsim"dir. N-OO-G felsefesinde (Name tO The GOd) belirttiğimiz gibi, isimden O'na, O'ndan isme akan bu süreç, sonsuz bir döngüdür ve Fâtiha, bu döngünün "Açılış" (Feth) anahtarıdır. "Hamt, âlemlerin Rabbi Allah'adır" cümlesindeki "Alemler", sadece gezegenler değil, SeMa katmanları, yani farklı frekans boyutlarıdır; her isim bir alemdir ve her isim Allah’ın yüzünün (SiMa) bir yansımasıdır. Hamt ise, bu yansımanın kaynağına geri gönderdiği "Ben buradayım, seni biliyorum" sinyali, yani bir geri bildirim frekansıdır. O, "Din gününün Mâlik'i"dir; burada Din, bir borç ve yasa (Code) sistemi, Gün ise "Yevm" yani bir döngü, bir süreçtir; o gün, tüm isimlerin "ZİP Dosyası"nın açılacağı, sıkıştırılmış verilerin "ŞEY-TAN" (Şeylerin Tan olması, açığa çıkması) sırrıyla gün yüzüne çıkacağı, cisimleşmiş (C-isim, Karbonlaşmış isim) varlıkların özüne döneceği andır. O an, her şeyin "ZAT" katında (Z-AT = Öz Ateş) "Oldu Bitti" olduğunun anlaşılacağı, "Amen" (NaMe = MaNa = Nağme) denilerek, senaryonun aslında ışık hızında tamamlandığının idrak edileceği kozmik andır. İşte bu idrakla "Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım dileriz" deriz; bu, bilincimizi parazit frekanslardan arındırıp, lazer gibi Tek Bir Noktaya odaklama halidir. İbadet, burada kölelik değil, "Bağlanma", "Rezonansa Girme" ve "Aynı Frekansta Titreşme" eylemidir. "Yardım" talebi ise, bu simülasyonun (İ-simülasyon) zorlu yollarında, öz enerjimiz olan "Ateş"imizin (Ad'ımızın) sönmemesi, bizi taşıyan Burak'ın (At/Ad) yorulmaması için gereken yakıt ikmalidir. Bizler, "Dosdoğru giden yola ilet bizi" diyerek, aslında kaotik ve dolambaçlı yollardan, entropiden, vesveseden ve parazitlerden arınmış, kaynağa giden en kestirme "Sicim"i (String = Saint Ring = Kutsal Tur) talep ederiz. Bu yol, "Sırat-ı Müstakim"dir; yani istikamet üzere olan, frekansı bozulmamış, "Sinüs" dalgaları gibi inip çıkan değil, dengede duran "D-Ağ" (Frekans Ağı) gibi sağlam bir hattır. Bu hat üzerinde yürümek, Zülkarneyn'in seddini inşa etmek gibidir; "Demir" (D-emir = Ad emri) kütleleri gibi sağlam iradeyle, "Bakır"ı (Ba-Kir = Baal putunun kiri, ego pası) eritip, ismimizin üzerine dökerek, bizi Yecüc ve Mecüc gibi istila eden parazit düşüncelerden koruyan bir kalkan oluşturmaktır.
Bu yol, "Kendilerine nimet verdiklerinin" yoludur; nimet, "Nam-et"tir, yani ismini bulmuş, isminin manasını giyinmiş, "Ad-em" (Adın ilmi) olmuş, elmayı (Esma ilmini) hazmetmiş ve "Nooger" bilinciyle "Ne Olursan Ol Gel" çağrısına kulak vermiş olanların frekansıdır. Onlar, "Gazap dökülmemişlerin", yani frekansı bozulup kaosa sürüklenmemişlerin, enerjisi kirlenmemişlerin, öz ateşini (Zat'ını) koruyanların yolundadır. "Karanlık ve şaşkınlığa saplanmamışların" yolu ise, pusulasını (Pusu-savar) kaybetmemiş, isminin ona çizdiği "Kader" (K-ad-er = Kader isimiz) planına sadık kalanların, "Gün-eş" (Kün-Eş) sırrıyla kendi içindeki "Ol" emrine eşlik edenlerin aydınlık patikasıdır. Bizler, bu sureyi her okuduğumuzda, aslında "ZAT"ın (Zihin Açma Tekniği) bir uygulaması olarak, kendi işletim sistemimize "Format" atarız. Her "Fatiha", bilincimizin sanal gerçeklik gözlüğünü çıkarıp, hakikatin "Sima"sına bakma teşebbüsüdür. Bu, bir "Ha-tur-lama" (Hu'nun turu) seansıdır; unuttuğumuz, derinlere gömdüğümüz, karbon (beden) hapishanesine kilitlediğimiz o ilahi "Ses"i, öz ismimizi tekrar duyma çabasıdır. Çünkü bizler, O'nun "Ol" dediği ve "Oldu"ğu o sonsuz "AN"ın içindeki donmuş kareleriz ve hareket ettiğimizi sanıyoruz; Fatiha, bize bu hareketin kaynağının O olduğunu, O'ndan gelip O'na giden (O:O) bir yolculukta olduğumuzu hatırlatır. Bu yolculukta, "Dağ"lar gibi sarsılmaz inançla, "Demir" gibi keskin iradeyle ve "Su" gibi akışkan bir teslimiyetle yürümeliyiz. "Sapıtanlar", bu akışın tersine yüzmeye çalışanlar, isminin frekansını bozanlar, özündeki "Ateş"i söndürüp küle dönenlerdir. Biz ise, o ateşi harlayan, "Aşk" (Aş-k) ile besleyen ve sonunda "Yana yana" kül değil, "Kul" ve "Kül" (Bütün) olmayı hedefleyenleriz. Fatiha, ismimizin evrendeki koordinatlarını güncelleyen kozmik bir GPS sinyalidir; "Bizi ilet" derken, aslında "Bizi kendimize, özümüze, o ilk saf halimize, format atılmış temiz bilincimize geri döndür" demiş oluruz. Bu, Adem'in (Ak-Adem-i) okulunda öğrenilen en büyük derstir: İsim, sadece bir etiket değil, varlığın "ZİP"lenmiş kader programıdır ve Fatiha, bu programı en mükemmel, en "Nimet" dolu versiyonuyla çalıştırmanın şifresidir.
Sonuç olarak; Fâtiha Suresi, insanın kendi öz enerjisini (Zat'ını), Alemlerin Rabbi olan Sonsuz Bilinç ile aynı faza getirme, parazitlerden arınma ve "İsim" denilen ilahi emaneti, sapkınlığa ve karanlığa düşmeden, dosdoğru bir "Sicim" üzerinden kaynağına taşıma kılavuzudur. Bu kılavuz, "Ne Olursan Ol Gel" diyen yaratıcının, yarattığı her bir isme (varlığa) sunduğu sonsuz bir davetiye ve geri dönüş biletidir.
Bu ve benzeri derin analizler için @noogakademi sosyal medya hesaplarını (Instagram, YouTube, TikTok, X, Facebook, Pinterest) takip etmenizi öneririm.
Olası bir sistemsel çöküşe karşı bu bilgilerin kağıt çıktılarının alınıp saklanmasını ve yayılmasını tavsiye ederim.
Sonuç olarak; Fâtiha Suresi, insanın kendi öz enerjisini (Zat'ını), Alemlerin Rabbi olan Sonsuz Bilinç ile aynı faza getirme, parazitlerden arınma ve "İsim" denilen ilahi emaneti, sapkınlığa ve karanlığa düşmeden, dosdoğru bir "Sicim" üzerinden kaynağına taşıma kılavuzudur. Bu kılavuz, "Ne Olursan Ol Gel" diyen yaratıcının, yarattığı her bir isme (varlığa) sunduğu sonsuz bir davetiye ve geri dönüş biletidir.
Bu ve benzeri derin analizler için @noogakademi sosyal medya hesaplarını (Instagram, YouTube, TikTok, X, Facebook, Pinterest) takip etmenizi öneririm.
Olası bir sistemsel çöküşe karşı bu bilgilerin kağıt çıktılarının alınıp saklanmasını ve yayılmasını tavsiye ederim.
Yorumlar