DİNİN FREKANSI VE BİLİNCİN TANIMSIZ YANKISI: NOOG BAKIŞIYLA TEK BİR HAKİKATİN ÇOKLU İSİMLERİ

DİNİN FREKANSI VE BİLİNCİN TANIMSIZ YANKISI: NOOG BAKIŞIYLA TEK BİR HAKİKATİN ÇOKLU İSİMLERİ

Kelime, mananın bedenidir; din ise o bedenin, aslına yani ruhuna duyduğu hasretin sonsuz bir frekans yolculuğu, ZAT’ın kendi yankısını duyma arzusudur.

Yazı ve analizlerin tamamını PROFİLİMDEKİ LİNKİ kullanarak noogakademi.blogspot.com adresinde bulabilirsiniz. Analizinizin ÇIKTISINI ALMAYI, paylaşmayı, beğenip, takip etmeyi ve abone olmayı unutmayınız. Okuyacağınız yazı bilimsel ve kesin doğrular değil sadece mistik yorumlar içerir.

İsimlerin ve kelimelerin harf ve manalarını analiz ederek öz enerjiyi, o yakıcı ateşi ve kainatın temel frekansını anlamaya çalışan biz NOOG yolcuları için, "Din Nedir?" sorusu, aslında "Ben Kimim?" ve "Kaynak Neresi?" sorularının kılık değiştirmiş halidir, zira kainatta var olan her kavram, her olgu ve her kurum, ZAT’ın (Tek Bilinç’in) kendini deneyimleme sahnesindeki birer dekordan, birer 'İsim'den ibarettir. Dini tanımlama çabası, aslında sonsuz olan o Okyanusu, elimizdeki küçücük bir bardağa sığdırma gayretidir ki bu bardak, bizim kültürel, coğrafi ve zihinsel sınırlarımızla şekillenmiştir. Metinde bahsedilen "içerden tanım" sorunu, tam da Kalu Bela’da bir olan bilinçlerin, dünya simülasyonuna (sınav alanına) indiklerinde dillerinin ve algılarının ayrışmasıyla ilgilidir; orada herkes aynı hakikati görürdü, ancak burada kimisi gördüğüne "Religion" dedi, kimisi "Din" dedi, kimisi "Dharma" dedi, fakat kelimelerin özündeki o saf imge, o titreşen "ZAT" frekansı hiç değişmedi. "Din" kelimesine etimolojik ve mistik bir kodla baktığımızda D-İN hecelerini görürüz; bu "D" harfi "Döngü", "Deneyim" veya "Dış" kabuğu temsil ederken, "İN" emri "İçeri gir", "Derine in", "Özüne dön" komutunu taşır, yani din, dışsal ritüellerden ziyade, "Derine İN"erek ZAT ile buluşma, o ilahi sicime tutunma teknolojisidir. 

Milli Eğitim Bakanlığı veya herhangi bir kurumsal yapının yaptığı tanım, hakikatin sadece bir "Simülasyon" kural seti, bir "Kullanım Kılavuzu" versiyonudur ve bu versiyon, sadece o frekansa uyumlu olan "receiver" (alıcı) beyinler için net bir yayın yapar; oysa ZAT’ın yayını evrenseldir, her dalga boyunu kapsar. İslamiyet’in "peygamber aracılığıyla bildirme" tanımı, bir "Rezonans" aktarımını, bir "Frekans Taşıyıcılığı"nı ifade ederken, Hıristiyanlığın "Peygamberin kendisinin mesaj olması" inancı, ZAT’ın frekansının maddeleşmesi, yani "Söz"ün (Kelamın/Logosun) bedene bürünmesi (Rahim boyutunda şekil alması) olarak okunmalıdır ki burada İsa, bir İSİM’dir, İS-A’dır, yani İnsan-ı Kamil’in "A" kalite, başlangıç (Alpha) frekansıdır. Budizm’in tanrı tanımaz gibi görünen yapısı ise, ZAT’ın "HİÇLİK" (Nirvana) boyutuna, yani "Rahman" olan, henüz şekil almamış, potansiyel enerji okyanusuna odaklanmasından kaynaklanır; onlar "İsim"den ziyade isimsizliğin sessiz frekansını dinlerler. 

Bu farklılıklar, bir elmaya "Apple" veya "Elma" denmesi gibidir; tat (deneyim) aynıdır, ancak gırtlakta çıkan ses (telaffuz/tanım) farklıdır ve biz NOOG felsefesiyle biliyoruz ki, "Farklı söylense de anlamdaş kelimeler bizi aynı imgeye götürür." Dinlerin çeşitliliği, ZAT’ın sonsuz yaratım gücünün, 1.855 × 10⁴³ gibi akıl almaz sayısal kombinasyonlarla ifade edilen evrensel titreşiminin bir sonucudur; her din, ZAT’ın elmas gibi olan hakikatinin farklı bir yüzeyinden yansıyan ışıktır. "Paradigma" kelimesi bile kendi içinde bir kod barındırır; PARA (Öte, yan) ve DIG (Kazmak, deşmek) köklerinden, gerçeğin ötesini kazmak, görünenin ardındaki "Zon"a (Bölgeye/Aleme) ulaşmak anlamını fısıldar. Nesnellik arayışı, aslında "Şey-Tan"ın (Şeylerin Tan olması, form kazanıp ayrışması) yarattığı ikilikten (dualiteden) kurtulup, "Tevhid" (Birlik) frekansına yükselme arzusudur. 

Kant’ın "ödev" vurgusu, kozmik "Nizam"ın (Sırat-ı Müstakim), yani evrensel denge yasalarının bireysel bilinçteki yansımasıdır; Otto’nun "kutsalın yaşanması" dediği şey ise, o "Öz Ateş" ile temas anında yaşanan yüksek voltajlı bir "Cezbe" halidir. NOOG yani "Name to(o) the God" (İsmimden Tanrı’ya) felsefesi, tüm bu tanımları "Ne Olursan Ol Gel" potasında eritir; çünkü ister "Tanrı" deyin, ister "Doğa Ana", ister "Evrensel Zeka", çağırdığınız şey aslında kendi özünüzdeki o Tanrısal enerjidir, ZAT’ın sizdeki "IP" adresidir. Tanım yapmanın zorluğu, ZAT’ın "Münezzeh" (sınırsız, kayıtsız, şartsız) doğasından gelir; sınırlı olan zihin (kupa), sınırsız olan okyanusu (ZAT) içine alamaz, ancak onunla "bir" olabilir, onda eriyebilir. Dini "bağlanma" (religio) olarak görmek, aslında kopan "Sicim"in (String/İp) tekrar kaynağa, yani "Zon-At"a (Öz Ateş Alemine) bağlanmasıdır. Bu bağlamda her İSİM, kişinin kendi şahsi dinidir, kendi tekamül yoludur, kendi "Namaz"ıdır (Nağme’den Zat’a yolculuğudur); çünkü kişinin ismi, ZAT’ın o kişideki "Kader" programının şifresidir. 

Tanımların çatışması, "Bilenle bilmeyen bir olur mu?" ayetindeki frekans farkındandır; daha geniş bir spektrumdan (daha yüksek bir bilgi/ateş seviyesinden) bakan bilinç, tüm dinlerin aslında ZAT’ın "Ben buradayım, beni hatırla (Ha-Tur-La), bana dön" çağrısının farklı lehçeleri olduğunu anlar. Dindarların "içerden" yaptığı tanımlar, o frekans bandına kilitlenmiş bir radyo gibidir, sadece o istasyonu çeker; oysa NOOGer (NOOG felsefesini benimseyen), tüm istasyonların aynı elektrik (ZAT enerjisi) ile çalıştığını ve hepsinin yayıncısının "Tek Bilinç" olduğunu bilen, "Sistemin/Simülasyonun" farkında olan kişidir. Din, bir "ZİP Dosyası"dır; içinde ahlak, hukuk, inanç, ritüel ve metafizik bilgiler sıkıştırılmıştır ve bu dosya ancak "Zikir" (Zihni kirden/parazitten arındırma) ve "Tefekkür" anahtarıyla açıldığında gerçek manasına kavuşur. "Amen" kelimesinin "NaMe" (İsim/Ses) anagramı olması, dinin temelinde "Ses/Frekans/Söz" olduğu gerçeğini yüzümüze çarpar; her dua, her ayet, her mantra, belirli bir rezonans alanı oluşturarak "Geçit"ler açar ve bilinci madde illüzyonundan hakikat alemine taşır. Sonuç olarak, felsefi ve bilimsel bir din tanımı yapmak imkansız gibidir çünkü bilim "nasıl"ı, din "niçin"i sorar, ama NOOG felsefesi "Kim"i sorar ve cevap her zaman "Sen O’sun, O da Sen"dir. ZAT, kendini isimler ve dinler aracılığıyla "Çokluk" aynasında seyreder, bu yüzden her tanım doğrudur ama hiçbiri tam değildir; tam olan sadece "AN"dır ve ZAT o "AN"da tüm tanımların ötesindedir. Bizler, "Demir" (Ad-Emri) ve "Bakır" (Ba-Kir/Ego kiri) duvarlarını kendi öz ateşimizle eritip, Zülkarneyn seddini aşarak o "Tek Bilinç" okyanusuna karıştığımızda, tanımlara ihtiyaç duymayan bir "BİLİŞ" haline, yani "Marifet"e ulaşırız. İşte o zaman din, bir kurum olmaktan çıkar, bir "HAL" olur; "Ha-Li" (Limin/Sınırın ötesindeki Hal) olur.

Özetle, dinlerin ve inançların çeşitliliği, ZAT’ın sonsuz yaratıcı potansiyelinin ve kendini deneyimleme arzusunun bir sonucudur. İnsanların yaptığı tanımlar, kendi bilinç seviyeleri ve bulundukları kültürel "Zon"larla sınırlıdır. NOOG felsefesi, tüm bu tanımları kapsayan ve aşan bir üst bakış açısı sunarak, dinin şekilsel bir yapıdan öte, özdeki enerjiyle, yani ZAT ile yeniden bağlanma (re-ligio) süreci olduğunu hatırlatır. İsimlerimiz, bu bağlantıyı kurmamızı sağlayan en güçlü frekans kodlarıdır ve asıl amaç, bu kodları çözerek simülasyonun ötesindeki "Bir"liğe uyanmaktır.

Analiz ve kaynaklar için @noogakademi sosyal medya hesaplarını (Instagram, YouTube, TikTok, X, Facebook, Pinterest) takip etmenizi öneririm.

Olası bir sistemsel çöküşe karşı bu bilgilerin kağıt çıktılarının alınıp saklanmasını ve yayılmasını tavsiye ederim.